Akordeon sence nasıl bir enstrüman?

Standardı olmayan bir enstrüman aslında. Her ülkede farklı biçimlerde çalınıyor; kimi yerde piyano tuşlu, kimi yerde tamamen düğmeli. Bu çeşitlilik tam da akordeonun büyüsü. Kimliksiz ama çok kimlikli, tıpkı göçmenlik gibi.

Senin akordeonla tanışman nasıl oldu?

Türkiye'de Teoman dinleyen bir ergenken oldu. Annem küçük bir katakulliyle akordeonu dizlerime koydu. İlk görüşte aşk gibiydi diyebilirim. O günden beri gitarı bir kenara bıraktım.

Kendi tınını nasıl tarif edersin peki?

Gürcü müziğinin, Anadolu'nun ve Avrupa folk müziğinin kesişiminde kendine özgü bir tını. Hatta DJ İpek bir konser sonrası gelip "Senin müziğin çağdaş akordeon olarak tanımlanabilir" demişti. Öyle kaldı.

Hem baba hem müzisyen olmak Berlin'de nasıl bir dinamik yaratıyor?

Bir yandan çok güzel ama zor. Zaman azalıyor, sorumluluklar artıyor. Bazen kızımın etkinliğiyle konserim çakışıyor mesela.

Berlin Sessions projesi hayatında nasıl bir yerde duruyor?

Sadece bir sosyal medya projesi değil, varoluş biçimim. Her bölümde farklı ülkelerden müzisyenlerle bir araya geliyoruz. Berlin'in o çok sesli yapısını müzik aracılığıyla kayda alıyorum.

Berlin sence hâlâ bir sanatçılar şehri mi?

Eskiden jam session'lar daha yoğundu. Şimdi hâlâ kültür başkenti ama daha ticari bir yüzü var. Yine de burada sanatçı sayısı hâlâ izleyiciden fazla.

Bu şehir sana hâlâ eskisi gibi ilham veriyor mu?

Emin değilim. Belki bir süre sonra daha sakin bir yerde yaşamak isterim.

Çalmaya başladığın ilk akordeonun duruyor mu?

İlk enstrümanım, eski Doğu Alman yapımı bir Weltmeister. Hâlâ orada, köşede duruyor.