Açelya ile sıcak bir yaz günü, tiyatro sahnesinde buluştuk. Malum, Berlin'de klima bulmak çölde su bulmak gibi bir şey. Tiyatroda da klima olmadığı için, salona giden avlunun bahçesinde kurulan açık hava sahnesinde oynayacaktı çocuk oyununu. Hazırlanırken samimi bir sohbet ettik. Yaptığı işe olan tutkusu görmeye değerdi; sıcaktan üzerime yapışan bir tişörtle onun kat kat giyindiğini izlemek beni bile terletmişti. Onun bu durumdan hiçbir şikayeti yoktu. O zaman anladım, sevdiğin işi yapmak böyle bir his olsa gerek.
Berlin'de tiyatro sahnesine çıkmak aklında var mıydı?
Almanya'ya geldiğimde sahneye çıkacağım hiç aklıma gelmezdi. Tiyatrolara o an mail atarken bana geri döneceklerinden bile emin değildim, çünkü biraz korkutucu geliyordu. Berlin'deki bu film, tiyatro dünyası çok büyük, burası çok büyük bir şehir.
Başka bir ülkede hayata yeniden başlamak nasıl bir his?
Başka bir ülkeye gittiğin zaman sıfırdan başlıyorsun, hatta bazen eksilerden başladığını hissediyorsun. Elinde olan bilgiler sanki yokmuş gibi oluyor. Bir süre sonra kendini sen de o şekilde yargılamaya başlıyorsun. O yüzden dedim ki, olabiliyorsa, bu hayatta yapmayı en çok sevdiğim şeyi yaparak, sahneye çıkamayacaksan bile bir ucundan tutarak yapmaya devam edeyim.
Şu an çalıştığın yere nasıl başladın?
Çok samimi bir mail geldi, "pazartesi gel, görüşelim, konuşalım" diye. Pazartesi geldim, CV'mi uzattım onlara. "Çok güzel" dedi, sonra CV'yi geri uzattı bana, "buna benim ihtiyacım yok, ben seni anladım" dedi. O şekilde sahne arkasında çalışmaya başladım.
Peki başlarda sahneye çıkmak uzakta mıydı senin için?
Bir sene hiç sahneye çıkma gibi bir şey düşünmemiştim, aklımın ucundan bile geçmemişti. Arada bana soruyorlardı, "sen de oynamak istiyor musun, sahneye çıkmak istiyor musun" diye. Ben de "hayır hayır, asla öyle bir şey olamaz" gibi tepkiler veriyordum. Dille ilgili çekincelerim vardı; Almanca nasıl konuşurum sahnede, normal hayatta bile zorlanıyorum.
Ne değişti peki?
Bir gün eğitim çalışmalarına katılmaya karar verdim. Uzun süre ara vermiştim. Sonra ilk defa böyle tekrar onu deneyimleyince dedim ki, tekrar sahneye çıkmak istiyorum.
Seni tutan neydi?
Kendimi yargıladığım bir süreç vardı, üzerimde bir baskı hissediyordum. Meğer kendi kendime yaptığım bir baskıymış. Bana o alanı açtılar, iyi ki de açmışlar. Zaman verdiler, kendimi geliştirmem için. Desteklerini hiç eksik etmediler.
Bu süreçten ne öğrendin?
"Hata yapma lüksün yok" gibi bir durum yok. Hata yapacaksın, o kesin bir şey. Bunu bana bu tiyatro ekibindeki arkadaşlarım öğrettiler.
Berlin'de yeniden sahneye çıkma cesareti. Açelya Han’ın hikayesini görselleştiren bu dikey belgesel, Marjinal Fayda Instagram hesabında 28,9 bin kez izlendi.
